De hernia

Slijtage of degeneratie van een tussenwervelschijf is een normaal proces dat bij iedereen in meer of mindere mate plaatsvindt. Vaak komen rugklachten of hernia's in bepaalde families wat meer voor. Zwaar werk met veel bukken en tillen kan wel meer rugklachten geven maar veroorzaakt nog geen hernia. Hernia's komen even vaak voor bij mensen die licht of zwaar werk verrichten. Opvallend is dat rugoperaties bij rokers veel vaker nodig zijn ook tot slechtere resultaten leiden dan bij niet-rokers. Bij degeneratie kan de tussenwervelschijf gaan uitpuilen maar er kan ook een scheur in de vezelring optreden, waardoorheen stukken uit de kern naar achteren kunnen worden gedrukt in de richting  van het wervelkanaal. Meestal scheurt de ring op de zwakste plek,  precies waar de zenuwwortel het wervelkanaal verlaat. Iedereen kan een hernia krijgen maar waarom de een wel en de ander niet, is niet bekend. Wel zie  je hernia's iets vaker optreden in bepaalde families.

Meestal gaan rugklachten vooraf aan het optreden van een hernia. Heel veel patienten hebben wel eens een spitaanval gehad. De verschijnselen van de hernia bestaan echter uit pijn die in het been uitstraalt, eventueel met een doof of prikkelend gevoel. Deze pijn treedt op in het verzorgingsgebied van de zenuw waarop de druk wordt uitgeoefend. Druk op de zenuw kann een verlies van functie de zenuw betekenen.

De functie van de zenuw is tweeledig: de zenuw verzorgt de spieren maar ook een huidgebied. Iedere zenuw heeft zijn "eigen" spier en huidgebied. De stoornissen, die kunnen optreden, bestaan uit verlammingsverschijnselen van een of meer spieren of een prikkelend dan wel doof gevoel. Omdat bij hoesten, niezen en persen (HNP) de druk in het wervelkanaal wordt verhoogd dus ook op de zenuwwortel, kan de pijnuitstraling toenemen. Uit de beschrijving van de pijnuitstraling en de vastgestelde uitval blijkt al vaak om welke zenuw het gaat.

Stellen van de diagnose

Om aan te tonen dat de pijn in het been inderdaad wordt veroorzaakt door het uitstulpen van de tussenwervelschijf, moet verder onderzoek gebeuren.

MRI: Dit onderzoek heeft de CT-scan en de caudagrafie vrijwel volledig verdrongen en verdient de voorkeur bij verdenking op een hernia. Het onderzoek geeft namelijk een afbeelding in meerdere richtingen en maakt de tussenwervelschijf zodanig zichtbaar dat slijtage daarvan kan worden geobjectiveerd. MRI-onderzoek is minder goed in staat om botstructuren af te beelden.